Unutmak istiyorum her şeyi... Of diyorum kendime of diyorum hayata Unutmak istiyorum her ne varsa ardımda Mümkün mü?? Unutmak istiyorum yeşil otobüslerde seni gözlediğimi Her sabah durakta bir panik göz...
Bir şiir yazmak…sana dair… Şarkılardan solgun tablolar çizer gibi Bir şiir yazmak …ve içinde seni seviyorum diyebilmek… Bir şiir yazmak…nasıl da zor anlatamam Yüzünü sulara gömüp göğsünün dayanma sınırında Kafanı...
Sana türkülerimi verdim… Henüz gülleri koklanmamış bir bahardan yoncalar topladım Ellerimde yaralı martılar vardı sen kapımı çaldığında Yenilmiş ordular dağılmış ekinler gibiydi ömrüm Alabildiğine karamsar olabildiğince...
Uzaktasın…hiç bilinmeyen yerlerde Sokaklarını hayal ediyorum uyuduğun şehrin Adımlar attığını düşlüyorum o sokaklarda Cadde kemerleri,akasyalar ve çiçekler yol boyunca Titreyen gölgeler görüyorum heyecanlı Fısıldayan sesler var belki de ardında Bir ökçe...
Bu günlerde bu şarkıyı dinliyorum Melankoli düşler ve ayak sesleri Hayal odasında yalnız kaldığım anlarda Beni anlayan tek şarkıyı yüreğimin şarkısını dinliyorum Sen bilir misin hayal odasını kapısı olmayan...